arrow_drop_up arrow_drop_down
22 mei 2013 
in Angst

De dood kan onverwacht je leven binnenkomen...

De dood kan zomaar komen, juist als je het niet verwacht.

Een paar jaar geleden, toen ik nog veel naar de USA ging, ging ik regelmatig om met Siddha, een 40- jarige vrouw die in de bloei van haar leven stond.
De laatste keer dat ik haar in Los Angeles sprak was twee jaar geleden en toen vertelde ze mij dat ze borstkanker had. Doordat ik daarna veel minder in de USA kwam ben ik haar uit het oog verloren.

Niet in het hier en NU

Onlangs kreeg ik plotsklaps het bericht dat ze was overleden. Het schokte mij. Hoe was dat nu toch mogelijk. Ik wist wel dat ze ziek was, maar dacht dat het eigenlijk wel goed met haar ging. Dan opeens is ze er niet meer. Vaak denken we niet aan de dood als we zo midden in het leven staan. We willen ‘dit’ nog bereiken en ‘dat’ nog doen. We knokken hiermee of willen ‘dat’ veranderen, wat dat ‘dat’ dan ook moge zijn. We kijken naar alles wat ons bezighoud en vergeten dat de dood bestaat. We leven ook vaak niet in het hier en nu, want in het algemeen zijn we toch bezig met zaken of emoties die al lang verjaard zijn of zijn we druk met een toekomst die er ook nog niet is. Het is dus goed om je soms wat minder druk te maken over de koers van het leven, want het leven gaat toch zijn eigen weg. We doen wel alsof we alles kunnen bepalen, maar dat is ook maar beperkt, anders zou Siddha hier nu nog zijn, dat weet ik wel zeker.

De dood klopte op de deur

De dood klopte bij Siddha op de deur en zij is er nu dus niet meer op deze aarde. Niet alleen zij, maar ook anderen die haar zijn voorgegaan hebben het aardse voor het eeuwige ingeruild. Zou je je op het einde van je leven nog druk maken om datgene waar je je nu druk om maakt? Dat denk ik dus niet. En waar gaan we dan naar toe? Dat zijn zo paar van mijn overpeinzingen. Ik weet als geen ander dat het ‘daar’ goed is. Ik heb ooit een soort van bijna dood ervaring meegemaakt en was gedurende een dag helemaal ‘weg’, naar daar waar het goed was. Ik ben er een week totaal van de kaart door geweest. Door die ervaring weet ik hoe mooi en liefdevol het daar is.
Dit weten maakt het gemis van alle dierbaren niet zachter, maar toch werkt het als een soort balsem. Ik kan iemand die zo ziek is, dan ook de dood gunnen.

We leven NU

Ook weet ik dat wij over vijftig jaar er waarschijnlijk allemaal niet meer zullen zijn. Sommige van ons zullen eerder gaan, anderen maken een langere reis op deze aarde. Hoe het ook zal zijn, we leven nu. Dit moment is het enige moment dat we hebben. Siddha, niet meer in de fysieke vorm, leeft in mijn beleving ook nog steeds in het nu. Haar geest heeft haar lichaam verlaten, maar zij die zij in waarheid was, haar spirit, is niet weg, maar terug naar huis gegaan. Naar daar waar we ooit vandaan zijn gekomen. Daarmee kun je ook nog steeds verbonden blijven met diegene die gegaan zijn. Jouw liefde wijst de weg, vertrouw er maar op.

We zijn de Spirit

We zijn dus niet ons lichaam, maar we zijn de spirit die in de tempel van je lichaam huist. Vraag het jezelf maar eens af… ‘Wie woont er in dit lichaam?’ en kijk dan eens wat voor een antwoord je krijgt. Zorg wel goed voor je tempel, maar identificeer je er niet mee. Jij bent zoveel meer dan dat. De dood is slechts een andere dimensie en een begin van iets nieuws.

In liefde en dood,

Mahatma

 

Over de schrijver
Michele

Door

Michele

op 20 June 2013

Wat een ontroerend mooi verhaal over de dood. Tijdens de yoga opleidingen bij Arhanta vertellen we ook over de ziel en het eeuwige leven van de ziel, van de dood en hergeboorte. Voor veel mensen zijn dat vreemde concepten, maar na de uitleg en discussies vinden er veel mensen hun waarheid in en het geloof hierin geeft heel veel rust en vrede.

Reactie plaatsen