Maak mij gek, ik geef gratis het e-boek '25 Tips voor Geluk' weg.
Klik hier om dat te ontvangen...

Page content

article content

Ik heb niet genoeg aandacht gehad…

Ken je dat? Dat gevoel van tekort?

Mijn leven begon in een weeshuis. Dat is geen goede plek voor zo’n klein wezentje, want je krijgt gewoon niet de aandacht en de liefde die je nodig hebt. Mijn moeder kwam gelukkig elke week wel op bezoek en nee, dat was toch niet genoeg om een goede start te hebben. Op een gegeven moment at ik niet meer en lag ik zelfs op sterven. De zusters hadden mijn moeder gewaarschuwd dat ik zou gaan hemelen. Maar iets in mij wilde blijkbaar toch nog leven en blijkbaar was het mijn tijd nog niet.

Het was niet genoeg

honger

Later, in het gezin waar ik opgroeide, ervaarde ik veel aandacht tekort, want mijn moeder en stiefvader waren druk. Wij kinderen werden veel aan ons lot overgelaten. Er was niet genoeg aandacht en dat hebben jonge kinderen juist nodig. Dat maakte het heftig voor mij om zo op te groeien. Wat heb ik mij alleen gevoeld. Met een vader die dronk en dan agressief was, ervaarde ik ook niet genoeg aan veiligheid. Ik moest altijd op mijn hoede zijn, want je wist maar nooit wanneer het weer eens mis was. En toch hield ik van mijn vader. Ik zag gewoon zijn onmacht en frustratie en tegelijkertijd was ik ook zo bang voor hem.
Maar dat was nog niet alles, want op school werd ik geplaagd en hoorde ik er er niet bij. Ik ervaarde daar geen verbinding en mijn leraren dachten dat ik dom was.

Het gat was niet te dichten…

Al met al ben ik jaren lang door het leven gegaan als een hongerig meisje dat heel graag gevoed wilde worden. Vanuit een gevoel van niet genoeg zijn was ik op zoek naar liefde, erkenning en verbinding. Ik zocht het in mijn relaties, ik zocht het in vriendschappen. Hoe bijzonder is het toch om te ervaren dat dat nooit echt iets opvulde. Dat gat was gewoon niet te dichten.

Ik deed eigenlijk alles om dat gevoel van ‘niet genoeg’ maar niet te hoeven ervaren. Ik las veel boeken, in de hoop dat dat iets zou oplossen. Ik dronk aardig wat alcohol om de pijn te verdoven. En toch kon ik met dat alles het gat, die leegte in mij, niet dichten. Dat kon ook niet, omdat ik zocht op de verkeerde plek.

Ik moest eerst kapot gaan…

Het kleine meisje met al haar tekort lag al die jaren in mij, op mijzelf te wachten. Te wachten tot het moment dat ik haar, met al haar legitieme tekort, zou verwelkomen. Totdat ik mijn gevoel zou voelen en erkennen.

Ik moest daarvoor eerst helemaal kapot gaan, zodat ik geen keus meer had. Ik was 32 jaar oud en toen was het voor mij erop of eronder. Ik zat totaal afgekeurd thuis op de bank en zag geen uitweg meer. Op dat moment ging bij mij de knop om.

Het was niet tekort

Eindelijk thuis bij mijzelf…

Eindelijk zocht ik hulp en daarmee begon mijn weg van heling. Dat arme kind in mij, met al haar tekort, vond eindelijk een thuis bij mij. Nu kan ik ronduit zeggen dat het genoeg was wat ik heb gekregen. En dat is in essentie ook de realiteit. Als het niet genoeg was geweest, dan was ik er niet meer geweest. Nu ervaar ik de volte van mijn wezen en heb ik eindelijk de relatie waar ik altijd zo naar heb verlangd. En oh wat heb ik in mijn leven gestoeid met het tekort van geld. Dat is totaal geen issue meer, ik leef inmiddels in overvloed.

Ook jij hebt genoeg gekregen…

Als jij je ergens herkent in mijn verhaal, begin dan maar met het zien dat het genoeg is wat je gekregen hebt, want ook jij bent er nog. Dat je genoeg middelen hebt om te eten en te leven. Als je dat helemaal gaat zien en je gooit er ook nog een scheut dankbaarheid tegenaan dan zal je leven veranderen.

Mochten er dan toch nog wat emoties verwerkt willen worden en verlang je naar een nieuwe mindset waar je echt gelukkig van wordt, maak dan het nieuwe ‘Selfie event’ mee. Dan ga je vanzelf van binnenuit stralen.

PS dit event is in het Zuiden zodat  ook onze zuiderburen kunnen komen…

Yihaaa Mahatma

 

 

Comment Section

1 reactie op “Ik heb niet genoeg aandacht gehad…


Door Ellie op 12 oktober 2018

Lieve Mahatma, ik ken jouw verhaal over jouw verleden. De woorden die nu pas tot me doordringen zijn: het is genoeg wat je gekregen hebt, want je bent er nog. Als het niet genoeg was geweest , was je er niet meer geweest.
Ik vind dit een prachtige relativering en van daaruit kan ik de volle verantwoordelijkheid over mijn leven nemen. Met al mijn emoties en gevoel.
Dank je wel.

Plaats een reactie


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.