Het ego viert hoogtij
arrow_drop_up arrow_drop_down

Het ego viert hoogtij

Het ego viert hoogtij

Het ego houdt van negatieve emoties. Het ego voedt zich ermee en wordt er groter door. Ik loop stampvoetend door mijn huis. Woedend voel ik mij. Mijn ego is boos en ook al las ik net iets over vergeven, mijn ego wil gewoon boos blijven. Vergeven? Ik kijk wel uit. Er is mij ooit wat aangedaan en de ander, mijn partner, zal boeten. Ik loop al stampvoetend door mijn huis terwijl de brandende, woeste energie zich een weg door mijn lichaam vreet. Het zijn rauwe emoties in hun meest pure vorm. Het doet pijn, maar dat hoef ik gelukkig niet te voelen, want ik kies voor de boosheid.

Ik ben het slachtoffer, er is mij onrecht aangedaan en ik zal mijn recht krijgen. Ja, natuurlijk heeft dit ook met vroeger te maken. Met oude pijn die nu deel uitmaakt van mijn ego. Hoe vaak ben ik niet gezien en ontkend geweest. Nu zal het mij niet meer overkomen. Ik verzet mij en blaas als een dolle stier terug. Ik voel alle emoties en ik leef mij lekker uit. Na een half uur heen en weer door de kamer te hebben gelopen, zak ik eindelijk een stukje dieper in mijzelf. Ik hoor weer die woorden van Mahatma: “We mogen meer voelen en vergeven”. Vergeven en voelen? Vergeven, dat is nog een stap te vroeg. Maar het ging ook om het voelen van emoties. Kan ik die pijn die mij onlangs en ook vroeger is aangedaan voelen? Ja maar, dat wil ik helemaal niet. Ik wil niet vergeven en ik wil niet voelen. Ik wil boos blijven en mijn pijn lekker onderdrukken, want dan voel ik die niet. Ik geniet ook van die boze emoties en wil geen pijn. Mijn ego doet nu echt z’n best mij te ‘beschermen’. Oh ja, Mahatma zei ook nog dat als je het onderdrukt, dat het dan niet weg is en dat je er dan alsnog elke dag mee rondloopt. Dat is balen. Dus nu ben ik het dubbele slachtoffer. Slachtoffer van het voorval wat pas geleden is gebeurd, slachtoffer van vroeger en dan ook nog het slachtoffer van mijn eigen onderdrukking van emoties. Oftewel slachtoffer van mijn eigen ego…

What to do met dat ego?

Dat is niet slim. What to do? Nog steeds grommend en briezend loop ik door mijn huis te stampen. Hoe zou het zijn als ik door die emoties heen zou gaan? Mahatma zegt altijd dat het hoogstens twee minuten kan duren. Dan is het vreselijke gevoel getransformeerd. Maar nee, dat kan toch niet? Dan verlies ik helemaal mijn gezicht en word ik wel echt een watje. Ik kan beter boos blijven en mijn energie opblazen, denkt mijn ego. Dan ben ik groter dan degene die mij onlangs heeft gekwetst en groter dan mijn vader, die mij ook zo heeft afgewezen. “Dat is niet handig”, hoor ik Mahatma’s stem opeens in mijn oren. “Het is een illusie van kracht, , het is de illusie die je ego je influistert, want je blaast jezelf op maar in essentie is het gebakken lucht. Het is veel krachtiger om je pijn te voelen, je gemis te erkennen, te vergeven en echt te zijn wie je bent.” Oooohhhh, maar dan moet ik mijn pijn dus voelen?   “Ja”  hoor ik Mahatma weer, “als je fysiek geen klachten wilt hebben en je  in vrede wilt leven, dan is het handig dat je gaat voelen wat er werkelijk is”. Dan laat je het ego voor dat wat het is en kies je niet meer zo snel voor die vernietigende  emoties…

Het is een keuze!

“Het is dus een keuze?” vraag ik. “Ja, het is niet meer dan een keuze. Wil je vrede of wil je vechten? Het verleden kunnen we niet veranderen, het gemis is niet meer in te halen. Het enige wat ons werkelijk rest, is het gemis te voelen en de pijn te nemen. Anders projecteren we deze pijn ook op elke partner, leraar, of werkgever. Onbewust blijf je dan bezig met het verlangen om deze pijn alsnog teniet te doen en kom je aldoor weer terecht in die oude pijnlijke emoties.  Want daardoor trekken we het gek genoeg ook elke keer weer aan. Daardoor ben jij nu weer zo gekwetst. Daardoor loop jij nu zo rond met jouw pijnlijke ego. Dus lieverd, voel de pijn en laat het los. Dit alles zal je alleen maar meer vrijheid opleveren. Neem afscheid van de illusie die je ego zo graag in stand wil houden. Neem afscheid van de illusie dat het verleden nog goedgemaakt kan worden en laat alle emoties los. . Ook al zal je ego er niet blij mee zijn, vergeef diegenen die je pijn hebben gedaan. En vergeef jezelf dat je door je eigen programmering elke keer ook weer dezelfde pijn aantrok”. Dit alles fluistert Mahatma mij in mijn oren. Het wordt zacht in mij, heel zacht. Ja het is waar. Ik vergeef mijn vader, ik vergeef mijn partner en ik vergeef mijzelf. Mijn ego verliest terrein en mijn emoties smelten. Dan kijk ik naar Mahatma, daar staat ze dan. Ik zie haar warme zachte ogen terwijl ik in de spiegel kijk. Ach ja, soms raak ook ik de weg kwijt in al mijn emoties.  Wat heerlijk dat Mahatma er tenminste wel altijd is. Vijf minuten later bel ik enthousiast mijn partner en vertel hem dat ik van hem hou. Het leven is goed.

Wat is dat ego eigenlijk?

Het ego betaat uit onnverwerkt oud zeer, uit programmaatjes die je jezelf ooit hebt aangeleerd en allerlei overtuigingen. Het is niet zozeer wie je bent, maar meer het jasje dat je hebt aangetrokken. Je kunt het ook zien als lagen die over je authentieke Zelf heen liggen. Die lagen of dat jasje kun je stap voor stap uitdoen en dan wordt de parel die je in wezen bent zichtbaar. Dan ga je meer leven met jouw humor, jouw genieten en vanuit jouw wijsheid en jouw grote hart. Dan wordt het leven echt dat feestje waar je zo naar verlangt.

Laat het ego los

Ego loslatenDie jasjes uitrekken doen we doordat je steeds meer gaat zien wat echt is en wat het ego is. Op het moment dat je dat gaat herkennen kun je andere keuzes maken en krijg je meer ruimte. Dan ben jij niet meer in de ban van het ego, maar sta jij zelf aan het stuur.

Verlang jij ernaar zo’n jasje uit te trekken en heb je last van jouw ego dat af en toe in je nek loopt te hijgen en op de loop gaat met jou, leer dan los te laten. Dat kan in simpele stappen. Let op: het ego zit hier echt niet altijd op te wachten. Dus als je zo’n stemmetje hoort die pruttelt dat dat niet voor jou is, luister daar dan vooral naar. Haha, grapje. Geloof het dan niet en weet dan dat dit juist is wat jij mag gaan doen.

YouTube voorvertoningsafbeelding

Laat dat ego maar los:

Doe gewoon mee met de online training van loslaten. In deze 14 daagse training krijg je elke dag een video waarin ik dan ook tegen jou praat. Na 14 dagen heb je een stuk meer innerlijke vrijheid en vrede in je. Kijk hier maar eens naar de super reacties van deze training en doe je voordeel ermee.

Als je dat ego namelijk loslaat dan transformeert zo’n stukje in rust of vrede of een andere kwaliteit waar je wel blij van wordt. Dus heb de moed om los te laten. Heb de moed om te buigen ook al wil je ego niet. En heb de moed om te groeien, te groeien in jouw grootsheid.

Je ego zal kleiner worden, maar jij wordt dus groter. Groter in je authenticiteit, in wie jij echt bent.

Maar heb je daarna geen ego meer?

We houden altijd een ego. Het verschil is of je er last van hebt en het met jou op de loop gaat, of dat jij het ego gaat gebruiken als een soort dienaar. Dus we hebben een lichaam, gedachtes, emoties en en dat hele pakketje noemen we het ego. In vrijheid kunnen we daar fluitend oud mee worden.

Op jouw innerlijke vrede,

Mahatma

Annegret Vos

Door

Annegret Vos

op 18 October 2012

Ha, mooi stuk! Ik had het al eerder gehoord in een eerdere leven geloof ik, maar nu komt die pas goed binnen! Voelen en niet tetteren dat is wat belangrijk is!! Liefs Annegret

R Busscher

Door

R Busscher

op 18 October 2012

Niet vergeten, maar wel vergeven. Alleen zo kon en kan ik verder. Dank je wel voor deze reminder. Liefs, Maria (die vandaag jarig is)

Nel

Door

Nel

op 19 October 2012

Soms valt het op dat je het juiste artikel leest op het juiste moment. Nu heb ik dat moment. Loslaten, vergeven en doorgaan. Het feit dat het voelen van de pijn maar een psar minuten is,dat geeft voor mij de doorslag. Het gaat al veel te lang mee in mijn leven. Elk contact wordt erdoor verziekt en troebel. Dank je wel Mahatma.

suzy popelier

Door

suzy popelier

op 12 December 2012

Gans myn leven al met problemen en dankzy enkelle spiritueele vriendinen vond ik rust in myn hart. Wel af en toe nog verdriet over vroeger , maar heb het een plaats kunnen geven! Dank je wel Suzy

Michele

Door

Michele

op 16 May 2013

Het leven is gewoon te kort en te kostbaar om het met negatieve gevoelens te verderven. Iemand te vergeven is gewoon veel gezonder voor jezelf!

Reactie plaatsen